Νικολό Αμανίτι Come Dio comanda

Ωραίος ο Αμανίτι. Γρήγορη γραφή που κυλάει, θέλεις να γυρίζεις τις σελίδες. Η υπόθεση μερικών προσώπων που ζουν κυριολεκτικά στα όρια, κάπως παγίδα για τη λογοτεχνική αξία του βιβλίου αυτό...

Μετά από καιρό θέλω να γράψω 2 λόγια για ένα βιβλίο που μου άρεσε, ίσως επειδή η περιφέρεια, τα ιταλικά χωριά, ο μουντός βοράς, η βροχή, το κρύο και όλα γενικώς τα της Ιταλίας είναι μέρος της ζωής μου, των αναμνήσεων μου, αλλά και σκηνικό των δικών μου βιβλίων. Ο Αμανίτι είναι γεννημένος παραμυθάς, αυτό δε χωρά συζήτηση κι οι χαρακτήρες που φτιάχνει μένουν στο μυαλό, ίσως ακριβώς επειδή είναι οριακοί όπως είπα και πριν. Το τέλος το βρήκα λίγο βιαστικό, ίσως η ξέφρενη αυτή κούρσα να κούρασε και τον ίδιο τον συγγραφέα.

Συνέντευξη στην εφημερίδα La Stampa

Δημοσιεύτηκε σήμερα (20-03-2012) μια συνένετευξή μου στην ιταλική εφημερίδα La Stampa. Αναφέρομαι στην κρίση και κατά πόσο επηρέασε το εκδοτικό και συγγραφικό περιβάλλον, αλλά και για το κάψιμο του σινεμά Αττικόν, τις κλοπές στο Αρχαιολογικό μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας και την Εθνική Πινακοθήκη όσο και για το αστυνομικό μυθιστόρημα...

Stephen King 22.11.63

Με σχετική ανυπομονησία έτρεξα κι αγόρασα λίγο πριν τα Χριστούγεννα την αγγλική έκδοση του καινούργιου βιβλίου του μαέστρου Κινγκ λίγες μέρες από την κυκλοφορία του, αφού αντιστάθηκα μια φορά στην αλμυρή τιμή των 25.90 ευρώ από το Public. (Ναι, ξέρω, αν το παράγγελνα από το νετ θα ερχόταν πιο φτηνό, αυτή η συζήτηση περί τιμής του βιβλίου είναι κουραστική, ο καθένας κρίνει και κάνει τις επιλογές του), όμως προτίμησα αυτή την «πλούσια» έκδοση μεγάλου σχήματος και σκληρού εξώφυλλου από τη μικρή paperback (που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα) αφενός διότι βιαζόμουν να το διαβάσω και αφετέρου λόγω της μεγαλύτερης γραμματοσειράς, αφού η πρεσβυωπία δεν μ’ έχει επισκεφτεί ακόμα, αλλά είναι απέξω απ’ την πόρτα και μου χτυπάει επιτακτικά να της ανοίξω.
Το βιβλίο είναι, σ’ αυτό το μεγάλο σχήμα, 740 σελίδες, η έκδοση είναι απόλυτα βιομηχανική και πολύ απρόσωπη, ειδικά αν αφαιρέσεις την «κουβερτούρα» (το έγχρωμο εξώφυλλο που καλύπτει - προστατεύει το δεμένο υπόλοιπο βιβλίο δλδ) πράγμα που κάνω πάντα για μην τη φθείρω. Στο εσωτερικό ευτυχώς λείπουν οι ύμνοι για το συγγραφέα που βάζει η Μπελ στις ελληνικές εκδόσεις (λες κι έχει κανένα νόημα πια) και υπάρχει και το σημείωμα του Κινγκ στο τέλος, αρκετά μεγάλο αυτή τη φορά το οποίο αποφεύγω να διαβάσω για να μη μου αποκαλύψει οτιδήποτε από την πλοκή. Όλο το υπόλοιπο είναι Κινγκ, γραφή του μαέστρου που διαβάζω εδώ και 23 χρόνια ανελλιπώς κι έχω διαβάσει ό,τι έχει γράψει, (πολλά 2,3 έως και 6-7 φορές) καλό ή κακό, αριστουργηματικό ή βαρετό με τα δεύτερα να είναι πολύ πολύ λιγότερα, μια σχεδόν αμελητέα ποσότητα.
Βυθίζομαι στο βιβλίο το οποίο κατά τη διάρκεια της ημέρας «φωνάζει» να το σηκώσεις και να το συνεχίσεις και να η γνώμη μου για το 22.11.63:
Πρώτη παρατήρηση: όλοι ξέρουμε λίγο πολύ την υπόθεση του βιβλίου, από δελτία τύπου, αναφορές στο διαδίκτυο κτλ. Όσοι ξέρουμε και τον Κινγκ γνωρίζουμε ότι θα μας βάλει στο ζουμί της υπόθεσης μετά την 150η σελίδα τουλάχιστον (όταν είναι της έκτασης των 600-700 σελ.), αφού πρώτα θα παρουσιάσει το σκηνικό, τους ήρωες (με κάποιες ιστορίες του παρελθόντος που τους σημάδεψαν), τους δευτέρους ήρωες, ίσως μια άλλη υπόθεση που θα «τρέχει» παράλληλα, και γενικά όλα τα κόλπα που χρησιμοποιεί για να μας κρατάει σε αγωνία. Όμως εδώ ο Κινγκ βουτάει στο κέντρο της υπόθεσης από τη σελίδα 50, πράγμα το οποίο από τη μία μ’ αρέσει πολύ, αλλά απ’ την άλλη έχω κάποιες ενστάσεις τις οποίες θα αναφέρω παρακάτω στον τομέα Σπόιλερς που θα διαβάσετε όσοι θέλετε, αν δε σας πειράζει να μάθετε από τώρα μερικές λεπτομέρειες του βιβλίου (και φυσικά όχι κάποια χοντρή ανατροπή).
Κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η μεταφορά στο χρόνο. Φυσικά το θέμα είναι παλιό, μην ανατρέξουμε σε κλασικά έργα και πολυχρησιμοποιημένο, αλλά είναι πάντα γοητευτικό. Εμένα προσωπικά μου αρέσει πολύ και έτυχε να το χρησιμοποιήσω στη σειρά των παιδικών βιβλίων που γράφω (τον πρόλαβα τον Κινγκ από κάτι μήνες), αλλά πάντα κάτι θα διαφοροποιείται και θα ξεχωρίζει τα διάφορα έργα. Εδώ ο Κινγκ χρησιμοποιεί

Σπόιλερ
ένα δικό του κανόνα. Δεν βάζει στο παιχνίδι μια μηχανή του χρόνου, αλλά μια τοποθετημένη γεωγραφικά «είσοδο», μια «πόρτα» προς την ίδια γεωγραφική θέση, αλλά και προς μια συγκεκριμένη στιγμή του παρελθόντος. Μέσω αυτής «γυρίζεις» στις 11.58 της 9-9-1958, κι όσο κι αν καθίσεις εκεί στο παρελθόν επιστρέφοντας στο μέλλον έχουν περάσει μόνο 2 λεπτά.
Τέλος σπόιλερ

Η πλοκή συνεχίζεται με το ερώτημα αν μπορείς να αλλάξεις κάτι στο παρελθόν και πώς μπορεί αυτό να επηρεάσει το μέλλον. Το θέμα είναι τεράστιο και πολύπλοκο κι αν το θέσεις στους φυσικούς θα μπλέξεις τρελά.
Ένα δημοφιλές ερώτημα είναι: αν γυρίσεις στο παρελθόν και σκοτώσεις τον παππού σου τι θα γίνει; Ο Κινγκ έκανε το ψυχικό και ασχολήθηκε και μ’ αυτό. Να η λύση-απάντηση του συγγραφέα μέσα από τα λόγια ενός ήρωά του:
And Al looks at him with wide eyes and says, “Why the fuck would you want to do that?”
Προχωράμε (κι από δω και πέρα όλα είναι ολίγον σπόιλερ… )
Βρίσκεται λοιπόν η «πόρτα» κι ο ένας ήρωας, ο γερασμένος και άρρωστος πια, αποκαλύπτει το μυστικό στον νεώτερο, τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου. Και του αναθέτει, του προτείνει ν’ αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Πώς; Βουτώντας στον παρελθόν το 1958, ζώντας εκεί 5 χρόνια και σώζοντας τελικά τον πρόεδρο Κένεντι από τη δολοφονία του στις 22-11-1963.
Κι εκεί που νομίζεις ότι ο Κινγκ θα βάλει τον ήρωα να το σκέφτεται -και να ετοιμάζεται- για καμιά βδομάδα (βλέπε καμια 50ρια σελίδες) εκείνος φεύγει την επομένη, ουσιαστικά σε μισή μέρα, πολύ πολύ γρήγορα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Παράλληλα κυλάει και μια δεύτερη ιστορία. Ο ήρωας έχει ένα γνωστό μαθητή του μπλα μπλα μπλα που ο μπαμπάς του έσφαξε τη μάνα του κ την αδελφή του κτλ κτλ κτλ και θέλει να ανατρέψει ΚΑΙ αυτό το κακό. (κι άλλο ένα, σύνολο 3).
(Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΛΕΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΧΕΔΟΝ)
Με προβλημάτισε το ζήτημα των δύο ιστοριών, δηλαδή το γεγονός ότι ο Κινγκ βάζει τον ήρωά του να θέλει να φέρει εις πέρας δύο αποστολές: και να σώσει την οικογένεια από τον μέθυσο πατέρα, αλλά και να σώσει τον JFK και ν’ αλλάξει τον κόσμο. Επίσης δε μου άρεσε που ο ήρωας ξεκινάει για μια τόσο δύσκολη αποστολή πολύ γρήγορα δίχως να το σκεφτεί πάνω από μισή μέρα και χωρίς να κάνει μια μίνιμουμ προετοιμασία. (Εδώ στο κέντρο θες να κατεβείς κι ετοιμάζεσαι μια ώρα).
ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ
Φτάνουμε έτσι κάπου στη σελίδα 200… (ίσως κ λίγο πιο πίσω)
Κι εκεί που νομίζεις ότι ο Κινγκ θα συνεχίσει να κεντάει, αρχίζει το βαρετό του πράγματος, το φάντασμα της γραφής Ταμπίθα που κυνηγάει το δημιουργό. Βαρετές βαρετές βαρετές σελίδες… ο ήρωας που περιπλανιέται δειλά, χωρίς σκοπό, χωρίς νόημα… ενώ θα μπορούσε να κάνει παπάδες, να ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο, να γνωρίσει προσωπικότητες, (μη με ρωτάτε τι, αναλογιστείτε τι θα έκανε ένας άνθρωπος με τη φαντασία του Κινγκ) ο Κινγκ θα μπορούσε να στήσει τρελές ιστορίες έχοντας αυτά τα δεδομένα, εκείνος αντιθέτως ζει μια ζωή που σε κάνει να θέλεις να εκσφενδονίσεις το βιβλίο απ’ το παράθυρο μέχρι να φτάσεις στη σελίδα 500 όταν και χρονικά πλησιάζοντας πια στο 1963 το βιβλίο ξαναπαίρνει φωτιά κι η γραφή της Ταμπίθας αποσύρεται. Η δράση κορυφώνεται, οι ιδέες σχετικά με το ταξίδι στο χρόνο και το κατά πόσο ξαναγυρνώντας στην τρύπα σβήνονται όλα, είναι πολύ μελετημένα και αρκετά πρωτότυπα δοσμένα,
όμως συνολικά: ένα μέτριο βιβλίο του μαέστρου, ένα βιβλίο που ήθελε -200 σελίδες χαλαρά κι ούτε θα το καταλάβαινε κανείς, ένα βιβλίο απ’ αυτά που νομίζει (ή κάποιοι άλλοι του βάζουν ένα πιστόλι στον κρόταφο κι εκείνος συμφωνεί) ότι τον κάνουν πιο «λογοτεχνικό» συγγραφέα…
Στο τελικό σημείωμα αναφέρει ότι ήθελε να γράψει αυτό το θέμα το 1972 κι ότι καλύτερα που δεν το έκανε. Η γνώμη μου είναι πως αν το έγραφε τότε το βιβλίο θα είχε λιγότερα ιστορικά στοιχεία (ποιος χέστηκε για άλλον έναν Νταν Μπράουν;) αλλά απ’ την άλλη το βιβλίο θα ξέσκιζε… όπως ξέσκιζαν εκείνα που γράφτηκαν με το άγουρο μεν ταλέντο του, αλλά ταυτόχρονα τόσο λαμπερό σαν χρυσός 24 καρατίων…
Στο επόμενο φίλοι… τα γνωστά… τα ποστ γράφονται για τους Κινγκικούς και για κανέναν άλλον…

Παρουσίαση στην Επίδαυρο

Με τη συγγραφέα και εγκληματική περσόνα στην Επίδαυρο αυτό το Σάββατο!

Αναζητώντας τους χαμένους τόμους...

Στην αρχή της μαθητείας μου στην ιστορία του βιβλίου ανακάλυψα ότι η τυπογραφία μάς έχει χαρίσει υπέροχα αντίτυπα. Αρχέτυπα και παλαιότυπα, αλδινές εκδόσεις, τεράστια βιβλία σε σχήμα foglio γεμάτα περίτεχνες ξυλογραφίες, όπως και μικρά – μινιατούρες με ξεχωριστή γοητεία.
Όμως εγώ αγάπησα κάποια παλιά βιβλία που δεν τραβούν το μάτι. Παραμένουν σπάνια, είναι ακριβά, αν και αυτό είναι σχετικό, κι έχουν κι αυτά την ιστορία τους. Και ταυτόχρονα, όταν μπαίνουν στη ζωή μου, σχηματίζουν τις δικές μου αναμνήσεις. Το δωδεκάτομο έργο του Κωνσταντίνου Μιχαήλ Κούμα με τίτλο «Ιστορίαι των ανθρωπίνων πράξεων» που τυπώθηκε ανάμεσα στα έτη 1830-1832 στη Βιέννη είναι από μόνο του μια συλλογή βιβλίων μέσα μου. Από τη στιγμή που το είδα να πουλιέται σε μια απλησίαστη –για μένα- τιμή, στον πόθο να το αποκτήσω κάποτε, μέχρι το κυνήγι, τη μελέτη, την τύχη να αποκτήσω μερικούς τόμους σε εξαιρετική κατάσταση και σε συμφέρουσα τιμή, κι από κει να αρχίσει το κυνήγι των χαμένων τόμων… Έλειπε κι ο δωδέκατος, ο πιο σπάνιος, διότι εκεί ο Κούμας αναφέρει την Ελλάδα και την επανάσταση κι εκεί υπάρχει και το πορτραίτο του. Κι είπα: «αυτόν δε θα τον βρεις ποτέ…» αλλά η τύχη το θέλησε και τον απέκτησα πριν λίγες μέρες. Ένας τόμος που λείπει ακόμα, μόνο η μοίρα ξέρει αν και πότε θα τον βρω… αλλά αυτή δεν είναι η ζωή του συλλέκτη; Αυτή η λαχτάρα δεν οδηγούσε και τους δύο πρωταγωνιστές της χαμένης βιβλιοθήκης, τον Άλντο και τον Σκούρα; Το Καλό και το Κακό; Το ίδιο πάθος δεν μοιράζονταν;
Και μέχρι να βρεθεί εγώ θα απολαμβάνω το ξεφύλλισμα του δωδέκατου τόμου, θα χαζεύω τον πνευματικό μου σύντροφο, Κούμα, στη σελ.582 και ταυτόχρονα θα σχεδιάζω το δέσιμο που θα προτείνω στο βιβλιοδέτη το οποίο θα μιμείται τη βιβλιοδεσία και τις χρυσοτυπίες στη ράχη των υπόλοιπων τόμων… Ιστορίες και συγκινήσεις για τους εραστές της τυπογραφίας αυτές, φίλοι…

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Αγαπητοί φίλοι…

Καλήχρονιά κι ευτυχισμένο το 2012!

Είναι σίγουρο πια! Ο διάσημος αλλά, εδώ και καιρό, εξαφανισμένος συγγραφέας ΤΖΙΜΙ ΡΕΪΝ θα έρθει στην Αθήνα για να παρουσιάσει τα δύο πρώτα βιβλία των Παιδιών του Χρόνου! Αν όλα πάνε καλά, η δημοσιογράφος Νατάσσα Βησσαρίωνος θα μιλήσει για τον Κρις Πινόκιο και τη Νοεμί Αστράκη, ο ηθοποιός Αυγουστίνος Ρεμούνδος θα διαβάσει αποσπάσματα από τα βιβλία, ενώ ο Τζίμι Ρέιν θα απαντήσει σε όλες σας τις απορίες και θα μοιράσει ένα αναμνηστικό συλλεκτικό δώρο σε όλους όσοι παρευρεθούν!ΥΓ. Αν δείτε τους άντρες της βροχής, μη φοβηθείτε, δε θα τολμήσουν να κάνουν κάτι μπροστά σε όλο τον κόσμο!

Δείτε ΕΔΩ και το τρομερό βιντεάκι των Παιδιών του Χρόνου!

Βραδιά αστυνομικής λογοτεχνίας

Η Ελληνική Λέσχη Αστυνομικής Λογοτεχνίας, το βιβλιοπωλείο βιβλιοθήκη και οι εκδόσεις Μεταίχμιο σας προσκαλούν την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου στις 8:30μμ σε μια βραδιά αγωνίας και περιπέτειας αφιερωμένη στην αστυνομική λογοτεχνία.

Αφορμή είναι το βιβλίο "Είσοδος κινδύνου" με τις 16 ετερόκλητες νουάρ ιστορίες για το οποίο θα μας μιλήσει ο Σέργιος Γκάκας. Η συζήτηση θα συνεχιστεί με την Νίνα Κουλετάκη και το ελληνικό αστυνομικό αφήγημα και το Δημήτρη Μαμαλούκα που θα μιλήσει για το διεθνές αστυνομικό μυθιστόρημα.

Σας περιμένουμε για ενα ποτήρι κρασί και αρκετό μυστήριο...

Το καινούργιο μου βιβλίο

Εκείνον τον λένε Κρις Πινόκιο. Είναι χοντρούλης με γυαλιά και κάποιες στιγμές νομίζει ότι είναι μυστικός πράκτορας. Έχει μέσα του κρυμμένη πολλή δύναμη, αλλά δεν το ξέρει. Δεν ανέχεται την αδικία.
Τα χειρότερα; Τον πιέζουν να τρώει κι οι γονείς του είναι ΚΑΙ καθηγητές του στο ασυνήθιστο σχολείο όπου πάει.
Εκείνη τη λένε Νοεμί Αστράκη. Έχει υπέροχα μαλλιά, γαλλική μυτούλα κι είναι πιο θαρραλέα από τον Κρις. Είναι φίλοι γιατί τους ένωσε μια κοινή μοίρα.
Ωστόσο υπάρχει κι ο Άλμπερτ. Είναι μικροκαμωμένος, πανέξυπνος και κάθεται σε αναπηρική καρέκλα. Κι έχει υπερφυσικές δυνάμεις.
Κι έπειτα είναι εννιά μυστήριοι άντρες που εμφανίζονται όταν βρέχει και θέλουν τον Κρις. Αυτόν και μια περίεργη χρονομηχανή που βρέθηκε στο υπόγειο του σπιτιού του…
ενώ εγώ, ο Τζίμι Ρέιν, ο συγγραφέας των Παιδιών του Χρόνου, είμαι ακόμα αιχμάλωτος στη Χώρα της Βροχής, φυλακισμένος στα υπόγεια της έπαυλης του απατεώνα που έχει κλέψει τα βιβλία μου!

Μικρέ αναγνώστη, αντέχεις ένα βιβλίο καταιγιστικής δράσης και αγωνίας;
Θέλεις να γίνεις κι εσύ ένα Παιδί του Χρόνου;

Κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Για παιδιά από 11 χρόνων και μεγάλους που αισθάνονται ακόμα παιδιά...

Stephen King Full Dark no stars

Ο μαέστρος είναι πολύ παλιόσκυλο για να ψοφήσει... εξαιρετικό... Κινγκ από τα παλιά...

Βιβλία για το καλοκαίρι

Βιβλία φίλων, βιβλία αγαπημένων, βιβλία αγαπημένα γενικώς...

Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς κατηγορίες...

ΝΙΛ ΣΤΙΒΕΝΣΟΝ,
ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ, ΚΥΚΛΟΣ ΜΠΑΡΟΚ ΤΟΜΟΣ 1
Εκδόσεις Κέδρος

ΤΟ ΕΠΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΡΠΑΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στην Ευρώπη του Δέκατου Έβδομου αιώνα, σʼ έναν κόσμο που κλυδωνίζεται από τις θρησκευτικές έριδες, τις πολιτικές φιλοδοξίες και τις κατακτητικές βλέψεις των ηγετών του, κάποιοι επιμένουν να μάχονται το χάος με τη λογική. Άλλοι, πάλι, βυθίζονται στην ακαταμάχητη γοητεία του υδράργυρου, αυτής της μυστηριώδους ουσίας που κρύβει το κλειδί της Δημιουργίας. Ο Ντάνιελ Γουοτερχάουζ, γόνος μιας οικογένειας περιφρονημένων Πουριτανών, θαρραλέος στοχαστής με κρυφό ενδιαφέρον για τη Φυσική Φιλοσοφία, «συνομιλεί» με τις διάνοιες της εποχής του. Σε μια αφήγηση-ποταμός που σαρώνει ηπείρους και δεκαετίες, η ιστορία του Ντάνιελ διασταυρώνεται με αυτήν του «Κουτσοψώλη Τζακ» Σάφτοου, του φτωχο-διάβολου τυχοδιώκτη που έγινε ο βασιλιάς των Βαγαπόντηδων, και της δαιμόνιας Ελάιζα, της γυναίκας που έσωσε ο Τζακ από ένα τουρκικό χαρέμι για να γίνει κατάσκοπος και πιόνι βασιλιάδων στο κυνήγι της δύναμης, της εξουσίας και του χρήματος.

Ιστορία, περιπέτεια, επιστήμη, αλχημεία, πίστη και δογματισμός, έρωτας, τρέλα, πόλεμος και θάνατος συνθέτουν ένα μνημειώδες λογοτεχνικό έργο που παρασύρει στη δράση προσωπικότητες όπως ο Νεύτων, ο Λάιμπνιτς, ο Χουκ, ο Πέπις, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ο Γουίλιαμ της Οράγγης και ο Λουδοβίκος o ΙΔ΄.


ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ:
ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ, ΒΑΘΥΣ ΚΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΣΥ, ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΑΔΕΙΟ ΣΠΙΤΙ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

Δεκαπέντε αλλόκοτες ιστορίες, γύρω από το δίπολο έρωτας και θάνατος, ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και στο δράμα. Με ήρωες σχεδόν πάντα ερωτευμένους, κάποτε γονατισμένους από τις ενοχές και τις απώλειες, μερικές φορές ταπεινωμένους ή απλώς ευάλωτους, αλλά και αδελφοκτόνους, παιδεραστές, αιμομίκτες. Με εφήβους και συνταξιούχους, στελέχη επιχειρήσεων και οικιακές βοηθούς, μουσικούς και αντάρτες πόλεων, δικηγόρους, τηλεπαρουσιαστές. Σε όλες τις ιστορίες εμφανίζεται, όταν δεν πρωταγωνιστεί, ένα ασήμαντο παραθαλάσσιο θέρετρο ονόματι Λίμνη Aχαΐας, που θα μπορούσε να βρίσκεται σχεδόν παντού, από την Ευρώπη ώς την Αμερική. Και ταυτόχρονα, πουθενά αλλού εκτός από την Ελλάδα. Οι Ιστορίες της Λίμνης είναι ένα έργο σπονδυλωτό με ενότητα τόπου και ατμόσφαιρας, ένα μυθιστόρημα παραλλαγών πάνω στον άκρατο ατομικισμό που, στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης, προσβάλλει σαν ιός την αποθέωση της κοινοτικής ζωής: ένα νεοελληνικό χωριό.

Το εικοστό δεύτερο βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, με τον τίτλο Ιστορίες της Λίμνης, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κέδρος» τον Απρίλιο του 2011.

Αλεξάνδρα Μπελεγράτη

Έτσι έπρεπε να γίνει...

Iason Books


Η Νιόβη πνίγεται από τους ρυθμούς της ζωής που ζει. Δουλειά, έρωτας, φίλοι, συγγενείς, όλα είναι γύρω της αλλά η ψυχή της έχει άλλες ανάγκες. Αποφασίζει, χωρίς κανέναν φαινομενικά ουσιαστικό λόγο, να τα αφήσει όλα πίσω της και να αφεθεί στα χέρια της μοίρας της. Φτάνει στη Σίφνο μια παγωμένη χειμωνιάτικη μέρα. Πού θα μείνει, πώς θα συντηρηθεί; Η συγκατοίκηση με τον εαυτό της μοιάζει τρομακτική, ειδικά όταν πρέπει να αντιμετωπίσει όσα για χρόνια απέφευγε. Τι θα συμβεί όταν μέσα στην Άνοιξη θα πρέπει να ανοίξει την καρδιά της στη ζωή και στα συναισθήματα για πρώτη ουσιαστικά φορά; Αν αποφάσιζε τελικά να ζήσει, θα ήταν ενδιαφέρον τόσο για εκείνη όσο και για μας...

Γιάννης Δούκας

Στα μέσα σύνορα

Εκδόσεις Πόλις

Ποίηση

Χίλντα Παπαδημητρίου
Για μια χούφτα νιλύλια
Εκδόσεις Μεταίχμιο 2011
αστυνομικό μυθιστόρημα

Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος πλησιάζει τα σαράντα, αλλά ζει ακόμα με τη μαμά του και απασχολείται σε δουλειές ρουτίνας στη ΓΑΔΑ. Και τώρα, για πρώτη φορά του αναθέτουν τη διαλεύκανση μιας ανθρωποκτονίας. Πρέπει να βάλει τα δυνατά του να βρει τον δολοφόνο, αφού λαχταράει να κάνει καριέρα ντετέκτιβ, σαν τους ήρωες των αστυνομικών βιβλίων που διαβάζει.
Εντούτοις, η δολοφονία του συλλέκτη δίσκων βινυλίου Σταμάτη Παυλίδη αποδεικνύεται πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια παρέα ανθρώπων που όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Και ο Χάρης θα αναρωτηθεί: «Μα είναι δυνατόν να σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια;».

Αναστασία Καλλιοντζή

Παράνοια

Εκδόσεις Διόπτρα 2011

Ο Σπύρος Παπασπύρου κάποτε βρισκόταν στην κορυφή του κόσμου. Γόνος ιστορικής οικογένειας, πάμπλουτος, ικανός επιχειρηματίας απολάμβανε την αίγλη των ισχυρών και μια ζωή χωρίς προβλήματα.

Ο Ροτίμι γεννήθηκε και μεγάλωσε σ' ένα χωριό της Αφρικής, μακριά από τον πολιτισμό των δυτικών, αλλά γεμάτος από εκείνα τα αγαθά που μόνο η επαφή με τη φύση και τη μάνα Γη μπορεί να προσφέρει.

Αυτοί οι δύο άνθρωποι συναντιούνται στο σήμερα, χάρη σ' ένα μυστηριώδες σχέδιο που μόνο η μοίρα θα μπορούσε να εξυφάνει. Μια συνάντηση που θα πυροδοτήσει συγκλονιστικές εξελίξεις που θα σημάνουν το τέλος του κόσμου τους, όπως τον ήξεραν...

Βαγγέλης Δελέγκος

Αγάπη σε όλα

Εκδόσεις Οσελότος

Όλα τα διηγήματα του βιβλίου είναι βασισμένα σε αληθινά περιστατικά. Δεν υπήρξε καμιά συγγραφική ανάγκη προσφυγής στη μυθοπλασία. Οι πραγματικές εκφάνσεις της αγάπης κυριαρχούν ολοκληρωτικά πάνω σε κάθε, επιτυχημένο ή μη δημιούργημα γραπτής φαντασίας. Πιο απλά και αδιαμφισβήτητα, αναπόφευκτα, "η αγάπη σε όλα" βρίσκεται παντού τριγύρω

RAYMOND CHANDLER
ΝΟΥΑΡ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Αʼ
2011

Όταν ο Ρέιμοντ Τσάντλερ άρχισε να γράφει σε ηλικία σαράντα πέντε ετών, δημοσίευσε τις πρώτες του νουάρ ιστορίες σε περιοδικά όπως το φημισμένο Black Mask. Στις ιστορίες αυτές καλλιέργησε το μοναδικό του αφηγηματικό στιλ και έπλασε εκείνο τον υπόγειο κόσμο που πρωταγωνιστεί και στα μυθιστορήματά του: μοναχικοί ντετέκτιβ που προοικονομούν τον Φίλιπ Μάρλοου, καλοί και κακοί αστυνομικοί, πληροφοριοδότες και εκτελεστές, διεφθαρμένοι πολιτικοί, μοιραίες ξανθιές και κοκκινομάλλες, ατμόσφαιρα νουάρ, έγκλημα, σεξ, τζόγος και αλκοόλ σε μεγάλες δόσεις.

Η πρώτη συλλογή με τις μικρές ιστορίες του μεγάλου κλασικού της αστυνομικής λογοτεχνίας.